بهداد لاهوتی مطرح كرد:

تجربیات مجسمه سازی در دوران قرنطینه

تجربیات مجسمه سازی در دوران قرنطینه

سایت رسمی سیامك یزدانجو: در سومین برنامه گفتگو بر مدار مجسمه، بهداد لاهوتی در گفتگو با روح الله شمسی زاده از تجربیاتش درباره مجسمه سازی گفت.



به گزارش سایت رسمی سیامک یزدانجو به نقل از روابط عمومی انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران، در سومین برنامه «گفتگو بر مدار مجسمه» که توسط انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران برگزار می شود، بهداد لاهوتی در گفتگو با روح الله شمسی زاده از تجربیاتش درباره مجسمه سازی گفت.
بهداد لاهوتی درباره چگونگی مجسمه ساز شدنش اظهار داشت: من در دوران مدرسه اصلاً دانش آموز درس خوانی نبودم و در دوره دبیرستان سه بار تغییر رشته دادم؛ ریاضی، تجربی و در نهایت علوم انسانی و در ۱۷ سالگی هم مدرسه را رها کردم و بعد از تجربیات مختلف بالاخره ۹ سال بعد دیپلم گرفتم. زمانی که ۱۷ ساله بودم پدرم که دکترای ادبیات فارسی داشت؛ بعد از سال ها دوری به ایران بازگشت و در تهران و چند شهر دیگر ایران فروشگاه آباژور فروشی راه اندخت و در این فروشگاه بود که من با پول درآوردن آشنا شدم و آنجا بود که برای اولین بار با آثار هنرمندان تجسمی نقاشان و خصوصاً سفالگران آشنا شدم.
وی بیان کرد: در آن مقطع تاریخی به شکل امروزی گالری ها در تهران فعال نبودند و اطلاعات هم نسلان من با هنرهای تجسمی خیلی کم بود و من هیچ گاه تصور نمی کردم روزی مجسمه ساز شوم. من خیلی اتفاقی با یک استاد کار نجار انوش علیزاده که اتفاقاً در آمریکا مجسمه سازی خوانده بود، آشنا شدم و مسیر زندگی ام تغییر کند، در کارگاه او بود که نجاری یاد گرفتم و به مجسمه سازی روی آوردم و اولین کارگاهم را در سال ۱۳۷۵ در شهرزیبا راه اندازی کردم. بعد از آن چند سال در سولقان کارگاه داشتم. بعد از آن مدتی در خیابان انقلاب کارگاه داشتم. سال ها است که در شهرک صنعتی چهاردانگه کارگاه دارم. با عوض کردن هر کارگاه مسیر کاری من عوض شد.
لاهوتی درباره تأثیر راه نیافتن اثرش در چهارمین بینال مجسمه سازی اظهار داشت: اولین بینالی که در آن شرکت کردم بینال چهارم بود و اثرم به بینال راه پیدا نکرد و از این بابت بسیار خوشحال هستم. در آن زمان آقایان آذری، شیخ الحکمایی و قشقایی اعضای کمیته رفاهی انجمن مجسمه سازان بودند و تصمیم گرفته بودند که نمایشگاه مردودین بینال را برپا کنند. به من پیشنهاد دادند که برای برگزاری این نمایشگاه به آنها کمک کنم من هم پذیرفتم و این گونه شد که سال ها با انجمن مجسمه سازان همکاری ام تداوم پیدا کرد. شرکت در این نمایشگاه و همکاری با کمیته نمایشگاهی سبب شد که خیلی زود با کارهای اجرایی نیز آشنا شوم.
وی عنوان کرد: همکاری با انجمن سبب شد که با سهند حسامیان، امیر وفایی، عماد، شهلاپور، ژینوس تقی زاده و امیر معبد آشنا شدم و دوستی میان ما شکل گرفت. با آنکه من مجسمه ساز تجربه گرا و با تکنیک ها آشنا بودم، همکاری با انجمن سبب شدم که خیلی زود سطح اطلاعاتم درباره مجسمه سازی افزایش پیدا کند.
لاهوتی درباره نمایشگاه گروهی شاگردان پرویز تناولی که در گالری اثر برگزار شد، اظهار داشت: با توجه به این که من دانشگاه نرفته بودم مطلع شدم که آقای تناولی در مؤسسه ماه مهر کلاس مجسمه برپا کرده اند؛ من هم رفتم و ثبت نام کردم و شرکت در این دوره یکی از شانس های بزرگ زندگی ام بود. بیشتر کسانی که در این دوره شرکت کرده بودند مجسمه سازی نخوانده بودند و تجربه ساختن حجم نداشتند. از هم دوره هایم در این کارگاه می توانم به حامد رشتیان، نسترن صفایی، مونا پاد، امیرعلی موسوی زاده اشاره کنم. من در این کارگاه کار کردن با برنز را یاد گرفتم و بعد از گذشتن ۱۰ جلسه توانستم چند کار برنزی بسازم. آقای تناولی از مجسمه هایی که در این کارگاه خلق شد نمایشگاه ۴۰ سال، ۴۰ هنرمند را در گالری اثر برپا کرد. که واقعاً در نوع خودش اتفاق عجیب و مهمی بود.
او در ادامه درباره تأثیر ارتباطات در روند کاری اش توضیح داد: ارتباطات در دنیای کنونی حرف اول را می زند. من با آنکه ارتباطات گسترده و متنوعی دارم اما هیچ گاه نتوانسته ام از این روابط به نفع کار شخصی خودم استفاده کنم اما از این ارتباطات همیشه به نفع کار گروهی سود برده ام.
لاهوتی درباره تجربیاتش برای کار کردن با تکنیک های مختلف اظهار داشت: با متریال و تکنیک های مختلفی کار کرده ام و یکی از نقدها به من، این است که هر مجموعه ام با مجموعه قبلی ام متفاوت است اما خط اتصالی میان این مجموعه ها وجود دارد که از نگاه منتقدان و پژوهشگران دور نمانده است. همیشه جنبه زیبایی شناسی برایم اهمیت دارد و مفهوم برایم اهمیت ویژه ای دارد. من دوست ندارم مجسمه های تلخ و سیاه بسازم هر چند مجسمه هایم قابلیت این را دارند که مخاطب را به فکر وا دارند.
وی درباره ادیشن آثارش بیان کرد: زمانی که با چوب مجسمه می ساختم ادیشن برایم مهم نبود اما در دوره ای ادیشن برایم اهمیت پیدا کرد و تعداد ادیشن مجسمه هایم زیاد بود اما مدتی است که نگاه ام به ادیشن تغییر نمود و معتقدم اگر نمی خواهی قیمت کارهایت در بازار بشکند نباید ادیشن آثارت زیاد باشد.
این هنرمند مجسمه ساز در آخر درباره فعالیتش در دوران قرنطینه نیز اظهار داشت: من در دوران قرنطینه با آنکه نمی دانستم بعد از کرونا آیا کسی خواستار مجسمه خواهد بود یا نه، تعداد زیادی مجسمه ساختم و اصلاً بیکار نبودم اما متاسف شدم که بعضی از همکارانم در این دوران حاضر شدند آثارشان را به نصف قیمت بفروشند. بنا بر این امیدوارم سایت انجمن مجسمه سازان امکان نمایش و فروش آثار مجسمه سازان را فراهم می کرد.


منبع:

1399/04/02
23:07:46
5.0 / 5
620
تگهای خبر: ساز , نمایش , نمایشگاه , هنر
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۱ بعلاوه ۴
سیامک یزدان جو
موضوع های سایت رسمی سیامك یزدانجو