پیکر حمیدرضا حکیمی هنرمند مجسمه ساز تشییع شد

پیکر حمیدرضا حکیمی هنرمند مجسمه ساز تشییع شد

سایت رسمی سیامک یزدانجو: مراسم خاکسپاری پیکر حمیدرضا حکیمی با حضور تعدادی از هنرمندان و نزدیکان این هنرمند فقید در محوطه خانه هنرمندان ایران اجرا شد.


به گزارش سایت رسمی سیامک یزدانجو به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، مراسم خاکسپاری پیکر حمیدرضا حکیمی هنرمند مجسمه ساز بامداد روز چهارشنبه ۱۸ خرداد در محوطه خانه هنرمندان اجرا شد. در ابتدا کامبیز صبری که اجرای این مراسم را بر عهده داشت، بیان کرد: این یک ضایعه بزرگ است باید بگویم یکی از افرادی که با ازخودگذشتگی رفتار می کرد حمیدرضا بود، او یک مرد ساعی بود، هر فعالیتی که گروه هنرمندان داشتند وی در آن حضور فعال و خلاق داشت، شکل گیری زندگی حرفه ای اش هم مورد توجه است. باور دارم در صفحه زندگی نوشته می شود که در سالهای سخت آدم ها چگونه رفتار کردند و جایی که خودشان باید اسپانسر خودشان باشند چه کردند پس نوشته می شود عملکرد حمیدرضا به چه صورت بود. او هر کجا بود آشیانه ای درست می کرد تا ایده های خلاق را عملی کند، بعنوان یک دوست می گویم او جانش را بر سر این کار گذاشت، حمیدرضا شهید راه خودش بود و این امر برای ما باارزش است، او با این راهی که از خود بجای گذاشته همیشه زنده است، بطورمثال در همین محوطه اگر قدم بزنید اثری از او را می بینید که عاشقانه است و معنای زندگی را می دهد. سپس رامین صدیقی از دوستان او و تهیه کننده موسیقی پشت تریبون قرار گرفت و بیان کرد: یادم است در یکی از برنامه ها به او سر زدم و دیدم مشغول کار بر روی یک اثر حجمی است. به او گفتم چه ایده خوبی داری، اما گفت این اثر برای من نیست و برای هنرمند دیگری است. با این وجود حمید با ذوق بسیار به آن هنرمند کمک می کرد. این شعف و ذوقی که برای همراهی در هر راهی داشت، زیبا بود. او همیشه دوست داشت شگفت زده شود، در مراودات همیشه توان شگفت زده شدن را داشت؛ چیزی که ما گاهی اوقات در زندگی فراموش می نماییم. این شیفتگی و ذوق زدگی خاصیت او بود. حمید خودش بود و این برای من وجه تمایزش با دیگران بود. وی ادامه داد: حدود ۴۰ سال با حمید دوست بودم. باید بگویم هیچ بازیگری نمی تواند ۴۰ سال نمایشی بازی کند چون بالاخره یک جایی نشان میدهد این یک بازی است اما حمید خودش بود و بازی نمی کرد. هنر او زندگی کردن بود و این لذت جلو رفتن همیشه در روحیات حمید موج می زد. این هنرمند مطرح کرد: او یک بدهی بزرگ به من دارد؛ چهل سال است هیچ اتفاقی رخ نداد که یک لحظه از دست حمید دلخور باشیم. او یک کدورت به ما بدهکار بود. جای او خیلی خالی است، ولی باتوجه به خاصیت حمید باید بپذیریم زندگی در جریان است. این اتفاق هرچند ناگوار است اما او همیشه در یاد ما می ماند. احمد سلیمانی هنرمند مجسمه ساز هم روی صحنه آمد و بیان کرد: دشوار است در این مراسم بخواهیم از آقای حکیمی صحبت نماییم، به خانواده بزرگوار او و خانواده هنرمندان تسلیت می گویم. در این چند روزه به بچه های مجسمه ساز خیلی سخت گذشته است؛ این دومین نفری است که در چند روزه از دست می دهیم. ایشان سپس اظهار نمود: وی در پیش برد سمپوزیوم برج میلاد نقش بزرگی داشت برای اینکه این نخستین سمپوزیومی بود که تیم اجرائی آن از مجسمه سازان تشکیل شده است، با این وجود ما تجربه نداشتیم. یادم است آن زمان در آبان ماه برف می آمد، ماشین بالا نمی رفت، بارگیری سخت بود و ما مراسم افتتاحیه را پیش رو داشتیم اما با تلاش فراوان حجم ها را بالا آوردیم و افتتاحیه انجام شد در این میان آقای حکیمی خیلی به ما کمک می کرد. برای او مهم این بود که به دستیارانش کار یاد بدهد. هر موقع ما با او تماس می گرفتیم با روی باز استقبال می کرد. آقای حکیمی یک کار بسیار زیبا هم برای مشهد ساخت که جالب اینجاست که یکی از کارمندان مشهد که باید کارهای اداری را انجام می داد، یک ایراد به کارش گرفت و آقای حکیمی کمی دلخور شد اما گفت من این مجسمه را با دلم ساختم، واقعاً هم چنین بود، او جانش را گذاشت تا چند کار را به یادگار بگذارد. نامی به نام حکیمی باقی می ماند و این برای ما افتخار است، او اصلاً هم همین را می خواست. حیف شد که رفت. سپس طناز صادقیان همسر برادر حمیدرضا حکیمی بیان کرد: حمید یک هنرمند واقعی بود. آنقدر آثار زیبا از خود به جا گذاشت که نه نیازی بعنوان کردن است نه مجالی برای بازگو کردنش. او معرف همه است همه وجود حمید قلب بود. در همه آثارش روح و قلب او نمایان است، نبودن هایی است که هیچ بودنی جایش را نمی گیرد و برخی انسان ها تکرار نمی شوند. هر آدمی در زندگی رسالت و تاریخ انقضایی دارد، یک جایی در تاریخ آدم ها تمام می شوند اما آثاری که از خود به جا می گذارند، بیان کننده زندگی آنها است. جاودانگی همین است، بعضی آدم ها را هرچقدر هم بخواهی تمام نمی شوند حضورشان گرم است و آرامش صدایشان را کم می آوری، هر دم هر لحظه. اینجا من احساس می کنم چقدر تو را کم دارم بهترین برادر دنیا. در آخر این مراسم نماز میت بر پیکر این هنرمند اقامه و سپس به سمت خانه ابدی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) بدرقه شد. عکس کنار خبر از لیلا ابراهیمی است.


منبع:

1401/03/18
23:57:32
5.0 / 5
120
تگهای خبر: ساز , موسیقی , نمایش , هنر
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۶ بعلاوه ۴
سیامک یزدان جو
موضوع های سایت رسمی سیامك یزدانجو