رونمایی از یک صدای گمشده در کنسرت روایتی که فراموشی را پس زد!
سایت رسمی سیامک یزدانجو: جدیدترین کنسرت ارکستر سازهای ایرانی بنیاد رودکی در حالی انجام شد که در طول این برنامه یک اثر تصویری دیده نشده از مرحوم علینقی وزیری موسیقی دان پیشگام کشورمان برای مخاطبان به نمایش درآمد.
به گزارش سایت رسمی سیامک یزدانجو به نقل از مهر، دومین شب از برگزاری کنسرت ارکستر سازهای ایرانی بنیاد رودکی شامگاه شنبه بیست و هشتم شهریور با حضور بعضی از هنرمندان شناخته شده موسیقی کلاسیک ایرانی، مدیرعامل خانه موسیقی و مدیرعامل بنیاد فرهنگی رودکی به میزبانی تالار رودکی تهران انجام شد.
در ابتدای کنسرت «مشتاق و پریشان» که دومین شب از برگزاری جدیدترین پروژه اجرایی ارکستر سازهای ایرانی بنیاد رودکی محسوب می شد، بعضی از هنرمندان جوان عرصه موسیقی به سرپرستی و رهبری ارکستر قاسم رحیم زاده نوازنده سنتور قطعاتی را در چارچوب آثار در رابطه با ساز و آواز، تک نوازی و چند تصنیف به خوانندگی اشکان کمانگری در چارچوب بزرگداشت زنده یاد علینقی وزیری موسیقی دان پیشگام کشورمان پیش روی مخاطبان قرار دادند.
«مقدمه و تمرین دشتی»، «ساز و آواز»، تصنیف «مشتاق و پریشان»، «چهار نوازی تار و بم تار (ردیف عالی وزیری، آواز دشتی)»، «ژیمناستیک موزیکال»، تصنیف «ای وطن»، «رِنگ گنجشک» قطعاتی بودند که در این کنسرت برای علاقمندان اجرا شدند.
حسین خواس نوازنده سنتور، آیناز راثی نوازنده قانون، شهرزاد سپهری شایان نوازنده تار، علی افتخاری نوازنده تار، آرش پورمحمدی نوازنده تار، بهزاد گلشنی نوازنده کمانچه، مشکات نصیری نوازنده کمانچه، حسین شهریاری نوازنده کمانچه آلتو، عسل شاکری نوازنده قیچک، رضا احمدی نوازنده عود، سروش سلیمانی نوازنده بم تار، آرش مهدیه نوازنده تمبک و چاوش شمس نوازنده نی گروه نوازندگان ارکستر سازهای ایرانی در کنسرت شب گذشته را تشکیل می دادند.
اما یکی از نکات قابل توجه کنسرت ارکستر سازهای ایرانی رونمایی از چند سند تاریخی صوتی و تصویری دیده نشده از مرحوم علینقی وزیری با تأکید بر معرفی و عرضه بخشی از اسناد کمتر دیده شده تاریخ موسیقی معاصر در چارچوب مصاحبه با این هنرمند فقید و جریان ساز موسیقی کلاسیک ایرانی بود که در قسمت اول برنامه با خوانش یادداشتی از علی صمدپور پژوهشگر و مدیرخانه پایور پیش روی مخاطبان قرار گرفت.
در این برنامه، بخشهایی از فیلم مستند ضبط شده و صدایی از کلنل علینقی وزیری به همت فوزیه مجد از محققان نامدار عرصه موسیقی برای اولین بار پخش گردید.
در متن نوشته شده از جانب علی صمدپور آمده بود: عوامل گوناگونی یک سند تاریخی را به متن مرکزی و محوری تبدیل می کنند و گاهی غیبت و دست نیافتنی بودن یک سند و آرزوی یافتنش ــ فارغ از آنکه روزی یافته شود یا نه ــ می تواند نقطه شروعی برای بازخوانی فقدانش باشد.
گاهی لحظه متجلی شدنش در حال، انقلابی در تاریخ نوشته شده بوجود می آورد و گاهی گواهی سندی نویافته، با وجود پیام روشنش، مورد بی توجهی زمانه قرار می گیرد. امشب در کنار شنیدن آثاری از علی نقی وزیری، صدا و تصویری نیز از او خواهیم دید و شنید. جادوی حضور او امشب در این بزرگداشت، دست به دست دادن هزاران اتفاق است؛ چون بسادگی می شد آن چه امشب می بینیم و می شنویم حفظ نشود و خاموشی اش شروع فراموشی اش باشد.
در ادامه یادداشت توضیحی مجد در رابطه با باقیمانده فیلمی مستند در رابطه با وزیری به به شرح زیر خوانده شد:
«در اوایل پاییز ۱۳۵۶، همایون شهنواز از کارگردان های تلویزیون ملی ایران با نگارنده تماس گرفت و اظهار نمود که می خواهد فیلمی از کلنل وزیری بسازد و محمدرضا لطفی در نقش پرسشگر و نگارنده فوزیه مجد، به عنوان مشاور موسیقی در این فیلم حضور داشته باشند. قبلاً با حسینعلی ملاح موسیقی دان و خواهرزاده [وزیری]، دیدار کرده و خواهان ملاقات با [وزیری] شده بود. ملاح، کلنل را متقاعد کرد که شهنواز را قبول کند و قرار شد نگارنده و پدر شهنواز در این ملاقات، شهنواز را همراهی نماییم. کلنل در منطقه دروس خانه داشت. در آغاز، کلنل زیر بار نمی رفت که از او فیلمی گرفته شود و بالاخره با پادرمیانی و استدلال حضار پذیرفت که مقابل دوربین حاضر شود. چندی بعد اولین جلسه فیلمبرداری در خانه صورت پذیرفت و تا انتهای سال ادامه پیدا کرد و یک یا دو جلسه موکول به سال نو شد که آن هم انجام شد. در اواخر اسفند ۱۳۵۶، شهنواز کلنل را به تلویزیون ملی ایران آورد و بخشهایی از فیلم های گرفته شده را نشان داد. متاسفانه فیلم نهائی را من ندیدم و بعد از ۱۳۵۷ اوضاع سیاسی کشور دگرگون شد و متوجه نشدم که چه بر سر فیلم آمد.»
در ادامه یادداشت صمدپور عنوان شد: فیلمی که به لطف سامان بیات و حسین عطاران در اختیار خانه «پایور» قرار گرفته است، در واقع چند تکه راش سه چهار دقیقه ای از فیلم هایی به زمان حدودی ۱۶ ساعت است که حاصل چندین جلسه گفتگو با کلنل علی نقی وزیری است. کسی از این که این فیلم به تدوین نهائی رسیده و تبدیل به نسخه نهائی شده باشد تابحال اطلاعی ندارد. مهم تر این بود که فوزیه مجد یک نسخه از صدای این فیلم را به صورت کامل از کارگردان گرفته و نزد خویش برای سال ها نگهداری کرد و اخیراً که برای به سر انجام رساندن گردآوری های وی قرار همکاری و مساعدت بستیم، متوجه این نوارها شدیم که بخشی عیناً مربوط به فیلم و بخش دیگری از آن کاست هایی است که خود خانم مجد از گفتگوهایی در خلال فیلمبرداری ضبط کرده است.
اکنون کارهای مرتب کردن و پیاده کردنشان در خانه پایور در حال انجام می باشد. در این گفتگو که بالغ بر هزار دقیقه است، کلنل شرح مفصلی از زندگی شخصی، زندگی حرفه ای، اشخاص و اتفاقات هم عصرش می دهد و نکات خیلی بسیار مهم و شنیده نشده ای را طرح می کند که احتمال دارد درنظر بعضی محققان به بازنویسی و بازخوانی لحظه ها و تلقی های مهمی در تاریخ موسیقی ایران منجر شود.
ارکستر سازهای ایرانی همچون مجموعه های در رابطه با بنیاد فرهنگی هنری رودکی است که از تیر ماه سال ۱۴۰۴ با هدف ارتقا جایگاه موسیقی اصیل ایرانی و سودجستن از ظرفیتهای نوازندگان و فارغ التحصیلان این حوزه و در جواب تقاضای اهالی موسیقی با حضور پریچهر خواجه، علی بهرامی فرد، حسام اینانلو، قاسم رحیم زاده و امیرعباس ستایشگر (نماینده بنیاد رودکی) به عنوان اعضاء شورای هنری فعالیت خویش را از سرگرفته است.
بنا به آن چه در تعریف ساختاری فعالیت این مجموعه آمده است، ارکستر سازهای ایرانی با حضور تعدادی از نوازندگان برجسته و استعدادهای جوان موسیقی ایرانی شکل گرفته است و قصد دارد با اجرای آثار فاخر، بستری نو برای معرفی و ترویج موسیقی ملی فراهم آورد. این در شرایطی است که ارکستر سازهای ایرانی با عنایت به ماموریت های تعریف شده در اساسنامه بنیاد رودکی، بمنظور شناخت و به کارگیری استعدادهای موسیقی و همینطور ایجاد بستر فعالیتهای حرفه ای هنری در تولید و عرضه هنر تشکیل شده است و تلاش دارد تا در جهت حفظ، احیا و اعتلای موسیقی ایرانی زمینه ساز مشارکت فعال تر موسیقی ملی در زمینه های ملی و بین المللی باشد.
عکس از رها احمدی است.
به طور خلاصه، حسین خواس نوازنده سنتور، آیناز راثی نوازنده قانون، شهرزاد سپهری شایان نوازنده تار، علی افتخاری نوازنده تار، آرش پورمحمدی نوازنده تار، بهزاد گلشنی نوازنده کمانچه، مشکات نصیری نوازنده کمانچه، حسین شهریاری نوازنده کمانچه آلتو، عسل شاکری نوازنده قیچک، رضا احمدی نوازنده عود، سروش سلیمانی نوازنده بم تار، آرش مهدیه نوازنده تمبک و چاوش شمس نوازنده نی گروه نوازندگان ارکستر سازهای ایرانی در کنسرت شب گذشته را تشکیل می دادند. در متن نوشته شده از طرف علی صمدپور آمده بود: عوامل گوناگونی یک سند تاریخی را به متن مرکزی و محوری تبدیل می کنند و گاهی غیبت و دست نیافتنی بودن یک سند و آرزوی یافتنش ــ فارغ از آن که روزی یافته شود یا نه ــ می تواند نقطه شروعی برای بازخوانی فقدانش باشد. جادوی حضور او امشب در این بزرگداشت، دست به دست دادن هزاران اتفاق است؛ چون به سادگی می شد آنچه امشب می بینیم و می شنویم حفظ نشود و خاموشی اش شروع فراموشی اش باشد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب